باز بارانی شدم انگــــــــــــــــار می آید کسی

این تو و این نبض من، بشمار، می آید کسی

ذهن آبادی هنوز از قصـــــه و رویا پر است

باز هم دست دعـــــــــــــا بردار می آید کسی

گرچه این دلواپســـــی ها ساده و تکراری اند

شک ندارم ، بعد از این تکــرار می آید کسی

دست ها ی منجــــــــمد تلفیق تیغ و آهن است

شعر بی جان مرا بگــــــــــــذار می آید کسی

ای نگاهت سبزـــ نامت سبزـــ خسته نیستی؟

دست هایـــــت را به من بسپار می اید کسی

یک نفر از پشت در آهسته پچ پچ کردو گفت:

باز بارانی شدم انگار می آیــــــــــــــــد کسی.

                     "رامین صابر فومنی"