وقتی خدا بهشت معطر درست کرد

از برگ گل برای تو پیکر درست کرد

آب و گلت که نور و دو صد شیشه عطر سیب

آخر تو را به شیوه ی دیگر درست کرد

از تو تمام آمدنی ها شروع شد

یعنی تو را میان همه سر دست کرد

آمد تمام هست تو را بی نظیر ساخت

از آیه های ناب تو کوثر درست کرد

با نام تو دریچه ای از آسمان گشود

بر بال های مرده ی من پر درست کرد

دست کریه یک نفر از عمر بودنت

یک شاخه زخم ، یک گل پرپر درست کرد

بانو ! مزار گمشده ات تا دم ظهور

از من دلی شبیه کبوتر درست کرد.

       «علیرضا لک»